Πριν από λίγες μέρες η Χαρά μας μίλησε για μια συμβολική κίνηση συμπαράστασης στον ιαπωνικό λαό που περνά τόσο δύσκολες ώρες. Το μόνο που έπρεπε να κάνουμε ήταν να φτιάξουμε ένα χάρτινο γερανό , να τον φωτογραφίσουμε και να τον στείλουμε με e-mail στην διευθυνση που μας έδινε.Σκοπός είναι να συγκεντρωθούν 1000 γερανοί από όλο τον κόσμο. Μπείτε εδώ να διαβάσετε όλες τις πληροφορίες και να δείτε βιντεάκια με οδηγίες κατασκευής. Την επόμενη μέρα η el.mar. μας διηγήθηκε μια πολύ συγκινητική ιστορία για τους γερανούς εδώ.
        Σας δείχνω τώρα κι εγώ το δικό μου γερανό .Είναι απλός λευκός ,σαν αυτούς που έφτιαχνα από μικρή και κέρδιζαν το θαυμασμό των άλλων παιδιών ,αφού αν τους τραβήξεις την ουρά, κρατώντας τους από το στήθος με το άλλο χέρι, κουνούν τα φτερά τους!


  Εκανε μια στάση στις βιολέτες μας ,πριν αρχίσει το ταξίδι του. Μακάρι να πάρει το κουράγιο αυτών των λουλουδιών, που ανθίζουν μέσα στο χειμώνα, και να το μεταφέρει, μαζί με τις ευχές μας, στη χώρα που οι δοκιμασίες της συνεχίζονται ακόμα...



     Πριν λίγες μέρες όμως, έφτασε στα χέρια μου ένα πακέτο με πολύ ανοιξιάτικο περιεχόμενο! Το άνοιξα και δείτε τι βρήκα:

  Δωράκι από τη Βάνα(dizzy button) ! Μια ανοιξιάτικη χαρούμενη καρδιά που βρήκε γρήγορα τη γωνιά της στην πόρτα της κρεβατοκάμαράς μας.

  Δεν είναι πανεμορφη; Τώρα μου χαμογελάει κάθε πρωί!

Για το τέλος θα ήθελα να σας γνωρίσω μια νέα φίλη. Συνεργαζόμαστε τον τελευταίο καιρό αλλά πραγματικά τη θεωρώ περισσότερο φίλη, καθώς μας ενώνουν κοινές αγάπες(βλέπε ζωγραφική).Παλιότερα είχε αρχίσει να φτιάξει ένα μπλογκ αλλά το άφησε, τώρα όμως νομίζω ότι πρέπει να του δώσει μια δευτερη ευκαιρία μέσα σ'αυτή την μοναδική παρέα της μπλογκογειτονιάς.
Μπείτε εδώ να δείτε τι φτιάχνει η Ελένη ,ειμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει η δουλειά της!

     Γειά σας και χρόνια πολλά σε όλους!
Το διήμερο κύλισε όμορφα με τις γιορτές των παιδιών και των σχολείων. Χθες έγιναν οι γιορτές με τα ποιήματα και τα τραγούδια, σήμερα η παρελαση και  παραδοσιακοί χοροί στην πλατεία. Κάποιοι από μας συγκινηθήκαμε κιόλας βλέποντας τα χθεσινά μωράκια μας , απορήσαμε με το πόσο μεγάλωσαν- χθες βράδυ που τα βάλαμε για ύπνο ήταν άραγε τόσα;- και συλλογιστήκαμε πως οι χαρές που μας δίνουν είναι μεγάλες και χαλάλι τους ο κόπος και οι έγνοιες για το μεγάλωμά τους...
    Έχω να σας δείξω τη στολή Αμαλίας που φτιάξαμε με τη γιαγιά για τη μεγάλη μου κόρη  και τώρα τη φοράει η μικρή.






  Το μπρός και το πίσω μέρος από το κοντογούνι.Το έραψε η γιαγιά και το κέντησα εγώ, αν και με παίδεψε λιγάκι το βελούδο. Το πατρόν και τα σχέδια τα πηραμε από ένα παλιότερο που υπήρχε στην οικογένεια. Η φούστα είναι πολύ απλή σουρωτή.




   Χθες όμως είχα και μια άλλη έκπληξη .Ήρθε  το δωράκι που μου έφτιαξε η ΜαριαΖ  για την ανταλλαγή του greecycle!
               
  Όταν το άνοιξα βρήκα όχι ένα αλλά δύο πανέμορφα ζευγάρια σκουλαρίκια!

                                         Ευχαριστώ πολύ - πολύ Μαράκι μου!

      Καλησπέρα σε όλους. Πρώτη μέρα της άνοιξης σήμερα-  θεωρητικά τουλάχιστον- αλλά και παγκόσμια μέρα ποίησης, δασοπονίας και τόσων άλλων.
      Αυτές τις μέρες μας έδειξαν ωραίους σελιδοδείκτες στα blogs τους πολλές φίλες.Τι θα λέγατε να σας δείξω κι εγώ μερικούς ; Δεν είναι όλοι από τα χεράκια μου(μόνο στις τρεις πρώτες φωτογραφίες είναι), αλλά τους αγαπώ πολύ. Κάθε βιβλίο αξίζει να έχει ένα σελιδοδείκτη που να του ταιριάζει.

Σελιδοδείκτες επώνυμοι

    

Κατάλληλοι για κάθε εποχή

Που αγαπούν τις ιστορίες αγάπης

Αγαπούν τα παραμύθια

Αγαπούν τα κλασσικά  έργα

Συχνά σε ταξιδεύουν

Λύνουν μυστήρια

Ερχονται από άλλα μέρη

      Βέβαια ,το καλύτερό μου είναι ,όταν διαβάζω κάτω από κανένα αρμυρίκι ή πεύκο το καλοκαίρι, να παίρνω ένα μικρό κλαδάκι ,μια πευκοβελόνα και να τα βάζω ανάμεσα στις σελίδες...




   Είπαμε,όμως, ότι είναι παγκόσμια μέρα ποιησης η σημερινή, που μάλιστα το ΕΚΕΒΙ φέτος  αφιέρωσε στον Οδυσσέα Ελύτη. Ας πάρουμε ένα βιβλίο στα χέρια μας..
   ....κι ας διαβάσουμε κάτι

                   

      Επιτέλους σήμερα κατάφερα να ταχυδρομήσω τα δωράκια που ετοίμασα για όσους δήλωσαν συμμετοχή  στο pay it forward,  καθώς και για την ανταλλαγή που οργάνωσε το greecycle . Για να πω την αλήθεια, όλη η καθυστέρηση οφείλεται στην αναποφασιστηκότητά μου. Αλλαξα γνώμη δέκα φορές πριν καταλήξω τι θα φτιάξω, και πάλι αμφιβολίες έχω, καθώς απέριψα εξ'αρχής την ιδέα έξι πανομοιότυπων πραγμάτων  και είπα να σκεφτώ τι θα άρεσε σε κάθε μια.
    Έπειτα είπα να σας τα δείξω ,χωρίς να πω τι είναι για κάθε μια και να μαντέψετε, αλλά πάλι λέω να μη το ρισκάρω...Ας  τα δούμε λοιπόν ,και περιμένω τη γνώμη σας.


  Πρώτο έγινε αυτό το καραβάκι και με ανυπομονησία ξεκίνησε για τη μικρή μας Ιωάννα στη Θεσσαλονίκη, που βρίσκεται στην αρχή του ταξιδιού της ζωής της. Του'δωσα να της πάει ευχές για ούριο ανεμο στο ταξίδι της αυτό.



   Αυτό το μπουμπούκι μόλις άνοιξε ένα πεταλάκι κοίταξε προς την Κρήτη και τη λΕλένη που αρχίζει κάτι καινούριο στα επεγγελματικά της. Εδωσα ένα μικρό φιλί στα πέταλα μαζί με την ευχή να ανθίζει κάθε της προσπάθεια.


 
 Αυτό το ολάνθιστο τριαντάφυλλο ήθελε να πάει σε μια πολύ γλυκιά μανούλα, την Dee Dee, γιατί έτσι κι εκείνη ανθίζει και τυλίγει με το άρωμα της αγάπης της όσους βρίσκονται κοντά της.



   Το ψαράκι αυτό πάει να βρεί ένα άλλο ψαράκι, την Ολυμπία.Τώρα θα μου πείτε, κόσμημα στην Ολυμπία είναι σα να στέλνεις καφέ στη Βραζιλία.Συμφωνώ ,και προσπάθησα να το κρατήσω, αλλά αυτό ξεγλίστρησε κι έφυγε για την Πιερία.



   Οταν κοιτούσα τις φωτοσκιάσεις που έχουν οι χάντρες αυτού του βραχιολιού μου θύμιζαν  τα παιχνιδια που κάνει το φως στις φωτογραφίες που μας στέλνει η Ρεγγίνα από την Κέρκυρα.Τότε κατάλαβα...



   Αυτό δε νομίζω να αμφιβάλλει κανείς για ποιά είναι. Μαρία μου, ευχομαι να φέρει ακόμα πιο νόστιμες εμπνεύσεις.

   Τελευταίο ένα καράβι γεμάτο με την αγάπη μου ξεκίνησε για να βρει τη Ματίνα στη Ρόδο. Εχει συντροφο ένα  γλάρο στο ταξίδι κι οδηγό ένα αστέρι...


   Μεγάλη χαρά μου έδωσε το γεγονός ότι οι προορισμοί ήταν τόσοι και από τόσα όμορφα μέρη της πατρίδας μας. Σας ευχαριστώ από την καρδιά μου  για τη συμμετοχή σας κι ευχομαι να μην σας απογοήτευσα...


Α, να πω επίσης ότι πολλές ανοιξιάτικες κληρώσεις γίνονται αυτές τις μέρες, περάστε από την Cris, την Andria, τη Φωτεινή , τη Μυρσίνη και τη Μαριάννα, κι ίσως ένα ακόμα δωράκι  να σας περιμένει!

   Νομίζω ότι είναι ο χρόνος κατάλληλος ,τώρα που ο χειμώνας παραχωρεί τη θέση του στην άνοιξη, να μοιραστούμε κάποιες μικρές στιγμές  του ,έτσι σαν αποχαιρετισμό. Γιατί η ομορφιά στη φύση μπορεί να κρύβεται  και στην πιο μικρή στιγμούλα και στα πιο απλά πράγματα και είναι απαραίτητο να μάθουμε να την αναγνωρίζουμε , να την εκτιμάμε και να τη ζούμε. Ποιός ξέρει; Ισως αυτό να είναι και το αντίδοτο στις τραγικές εικόνες που βλέπουμε κάθε φορά που η φύση μας δείχνει το άλλο, το ισχυρό και βίαιο πρόσωπό της,όπως έγινε στην Ιαπωνία...

Η συνάντηση στην πλατεία...

Η προσπάθεια...

Το χάδι του ήλιου ...

Ο βραδυνός χορός του  καπνού με τις νιφάδες...

 

   Την Ευαγγελία με τις καταπληκτικές της δημιουργίες από φελτ -και όχι μόνο- νομίζω την ξέρετε όλοι.Εμείς είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε κι από κοντά πόσο καλοδουλεμένα και φροντισμένα είναι όσα φτιάχνει, όταν κερδίσαμε μια παιδική κορδέλα μαλλιών στο giveaway που έκανε! Μάλιστα η Ευαγγελία μας έφτιαξε δύο κορδέλες όταν είδε ότι έχω δύο κοριτσάκια!

     Μα πείτε μου έχετε δει πιο κουκλίστικες, πιο ανοιξιάτικες , πιο ρομαντικές κορδέλες;
          Να' τες και φορεμένες:

         Ευαγγελία μου σου στέλνουμε από ένα μεγάλο  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κι ένα μεγάλο ΦΙΛΙ!



      Στη συνέχεια έχω να σας δείξω την πρώτη φουρνιά πραγματάκια από πολυμερικό πηλό. Ναι, κολλησα κι εγώ, πες-πες όλες οι ξεμυαλίστρες της γειτονιάς δε θες και πολύ. Ιδού:


      Απ' όλα έχει ο μπαξές ... κλασικά ξεκίνησα  με καρδούλες και γλυφιτζούρια...

      ....σειρά πήραν τα λουλουδάκια - το μεγάλο είναι της Σοφούλας μου, θα το κάνει μενταγιόν ....
  ....ως γνήσια γλυκατζού  δε μπορούσα να μην φτιάξω και δυο τουρτίτσες...


 ....στο τέλος ήρθε και μια μικρή φιλη στην παρέα μας, είναι η Ρίτσα Γουργουρίτσα που διαρκώς της γουργουρίζει η κοιλίτσα :

Μα δε μπορεί κανείς να φάει μια μπουκιά με την ησυχία του εδώ πέρα;

Ουφ, ας γυρίσω από την άλλη , να μη με κοιτάτε!

     Πώς σας φάνηκαν; Ειναι πράγματι πολύ αγχολυτικό το πλάσιμο, αλλά ο πηλός ήταν αρκετά σκληρός,εγώ  περίμενα  ότι θα δουλευόταν πιο εύκολα. Από την άλλη, το λευκό στις τουρτίτσες , μόλις ψήθηκε ,έγινε μουντό  σαν να πήρε χρώμα από τα υπόλοιπα χρωματιστά μέρη .
     Θα ήθελα τις συμβουλές των πιο έμπειρων - ή μήπως θα' πρεπε να πω των πιο εθισμένων;- και αν έχετε να προτείνετε κάποια συγκεκριμένη μάρκα ή τύπο πηλού.

     Καλησπέρα σε όλους. Πώς περάσατε; Εμείς εδώ είχαμε πολύ χειμωνιάτικο καιρό , το πρωί χιονιζε κι όλη μέρα βροχή και χαλάζι, έτσι τα μικρά δεν βγήκαν καθόλου από το σπίτι. Βρήκαμε όμως την ευκαιρία να μιλήσουμε για τη Σαρακοστή , τη νηστεία και τα έθιμα.

   Ζυμώσαμε και λαγάνα κι αφού ανακατευτήκαμε με τα  αλεύρια φτιάξαμε και  αλατοζύμη ώστε η κυρά- Σαρακοστή φέτος να είναι παραδοσιακή ζυμαρένια κι όχι χάρτινη, όπως άλλες χρονιές.
  Είναι πανευκολη: 1 μέρος νερό, 1 μερος αλάτι και 3 μέρη αλευρι γοχ.
Ζυμώνουμε, πλάθουμε και ψήνουμε στους 160 με 170 βαθμούς.

    Έτσι ήταν πριν μπει στο φούρνο και ιδού πως βγήκε:
                                                       Την κρεμάσαμε κιόλας!
                               Πολλές ευχές σε όλους, να είμαστε καλά και του χρόνου !

   Πριν φύγετε πάρτε ένα κομματάκι λαγάνα απ'τα χεράκια μου:

  Καλησπέρα  μπλογκογειτονιά! Τι κάνετε; Εγώ χάθηκα λιγάκι γιατί περάσαμε μια πολύ δύσκολη εβδομάδα.Μια ίωση που κολλήσαμε μικροί- μεγάλοι μας ταλαιπώρησε πολύ και λίγο έχουμε καταλάβει ότι ήρθαν απόκριες...Είπα όμως να κάνω μια προσπάθεια να μπει και το μπλογκάκι μου λίγο στο πνευμα, έστω και με  ιδέες από προηγούμενα χρόνια...
    Φέτος το μόνο που κάναμε ήταν λίγες κατασκευές με χαρτί.


    Πολλές από εσάς φτιάξατε τις στολές των μικρών σας μόνες σας. Τις είδα και ζήλεψα τόσο το αποτέλεσμα όσο και την υπομονή και τη φαντασία σας. Θυμήθηκα μια από τις στολές που έφτιαξα για τη μεγάλη μου κόρη, όταν ήταν στο προνήπιο και είχε το ρόλο της άνοιξης σε μια γιορτή που έκαναν. Το φουστανάκι το έραψε η γιαγιά από φόδρα κι εγώ το στόλισα με όλο τη  χαρά αλλά και τη συγκίνηση της χαζομαμάς που βλέπει το μωράκι της να κάνει τα πρώτα του φτερουγίσματα έξω από την αγκαλιά της...    Δεν είναι αποκριάτικη στολή αλλά θα μπορούσε να είναι κι ίσως πιο καλόγουστη από τις αγοραστές.                                                                                    


 Καθώς έπρεπε να σκορπά λουλούδια, ντύσαμε κι ένα καλαθάκι με το ίδιο ύφασμα, ενώ από χάρτινα λουλούδια έγινε το στεφανάκι για τα μαλλιά. Οι φιόγκοι είναι από το κουτί που είχε τα βαφτιστικά της και πράσινο τούλι  ράφτηκε κάτω από τη φούστα για να την κρατά φουσκωτή. Έτσι ήταν η πίσω πλευρά:


    Πέρυσι το νηπιαγωγείο μας είχε πιο πολλά παιδάκια από κάθε άλλη χρονιά και δύο δασκάλες. Έτσι έκανε μια σπουδαία αποκριάτικη γιορτή .Το πρωί εκείνης της μέρας η μικρή μου θυμήθηκε ότι έπρεπε να πάνε κι οι γονείς ντυμένοι κάτι.Τέτοια ώρα τέτοια λόγια, αλλά δεν καταθέτουμε έτσι ευκολα τα όπλα. Ντύθηκα ...σοκολάτα! Πώς ; Με καφέ ρούχα και παπούτσια κι ένα  τούλι που πάνω του σύρραψα σοκολατάκια(τα μικρά με κυνηγούσαν να μου τα πάρουν)!

     Ενταξει, δεν είναι και τίποτα φοβερό αλλά δώστε λίγη προσοχή στα αξεσουάρ: