Πάσχα 2020
Ενα Πάσχα τόσο διαφορετικό ζήσαμε φέτος, που θα το θυμόμαστε για πάντα. Πόσες ανατροπές στις βεβαιότητές μας δεν έφερε αυτή η άνοιξη; Φόβος και λύπη στην αρχή, αγωνία και τροφή για σκέψη, αλλαγές στην καθημερινότητα... Υστερα,μέρα με τη μέρα, βρήκαμε σιγά σιγά νέους ρυθμούς και μπορέσαμε να γιορτάσουμε αυτό το Πάσχα, που ίσως να ήταν και πιο ουσιαστικο.
Όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα ο χρόνος περίσσευε κι έτσι η κουζίνα πήρε φωτιά. Και κουλουράκια, και τσουρέκια, και σοκολατένια αυγά, και σοκολατάκια και λαμπροκουλούρες και... όλα από τα χεράκια μας.
Από τα χεράκια μας ήταν και τα δωράκια της βαφτιστήρας μας, με τα μαγαζιά κλειστά δεν είχαμε κι άλλη επιλογή. Το μονόκερο τον έπλεξε η Σοφία, που τελευταία έχει ασχοληθεί με το amigurumi τόσο που αναρωτιέμαι μήπως το έχουν μάθημα στο πανεπιστήμιο...
Το βράδυ της Ανάστασης οι λαμπαδίτσες μας άναψαν και σταθήκαμε στο μπαλκόνι , απέναντι από την άδεια εκκλησία.
Κι αφού χρόνος υπάρχει, είναι ευκαιρία για δημιουργία και διάβασμα. Ετσι οι ακουαρελίτσες μου είδαν το φως της μέρας και μετά απο κάποιες δοκιμές γεννήθηκαν αυτοί οι σελιδοδείκτες, που έχουν διάθεση ταξιδιάρικη.
Το καλό του να μένεις σε χωριό είναι ότι μπορούμε να βγαίνουμε και να περπατάμε, να παιρνουμε ανάσες και να γεμίζουμε εικόνες απο την ανοιξιάτικη φύση. Οι διαδρομές του Menalon Trail γύρω από τη Βυτίνα είναι μαγευτικές!
Με το άρωμα της πασχαλιάς σας εύχομαι χρόνια πολλά και του χρόνου να γιορτάσουμε όλοι μαζί!


































