Ονειροποιείο: ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μια καινούργια δημιουργική χρονιά αρχίζει αυτό το μήνα για τις creative bloggers, και μάλιστα με ένα θέμα που αγαπάμε πολύ και ταιριάζει στην εποχή: ξύλο και κλαδιά! Μα υπάρχει πιο ταιριαστό θέμα για εμάς που ζούμε στις πλαγιές του Μαινάλου και δουλεύουμε το ξύλο;

Κι από την άλλη, αυτός ο Οκτώβρης είναι ξεχωριστός για μας. Το μεγάλο μας αστέρι βρίσκεται ξενιτεμένο... 2 ώρες μακριά,στην πρωτεύουσα, φοιτήτρια πληροφορικής να κυνηγά τα όνειρά της και να διαμορφώνει το πρώτο δικό της σπιτικό!
Κι εμείς εδώ, να μπλέκουμε τη χαρά και την περηφάνια με τη συγκίνηση και να προσπαθούμε να χωρέσουμε όση αγάπη μπορούμε σε κάθε τι μικρό και μεγάλο για να την πάρει μαζί της... Να την κλείσουμε, αν γίνεται,μέσα στα ταπεράκια, να τη διπλώσουμε μέσα στα ρούχα, να γεμίσουμε την καινούργια της ζωή μ΄αυτήν.
Έτσι κάπως αυτή η ξύλινη κατασκευή, μια κρεμάστρα για το φοιτητικό σπίτι, φτιάχτηκε από το μπαμπά και τη μαμά μαζί, για να της θυμίζει το τόπο που μεγάλωσε.

Είναι πολύ εύκολη: φτιάχνουμε σε χαρτί Α4 το σχήμα που θέλουμε, εδώ κορυφές βουνών, και το δίνουμε στο μπαμπά ή σε ένα μαραγκό να μας κόψει ένα ξύλο σ΄αυτό το σχήμα.

Αν θέλουμε ανοίγουμε τρεις τρύπες και βάζουμε μέσα τρία κομματάκια καβίλιες, αλλιώς βιδώνουμε στο τέλος μεταλλικά γατζάκια. Περνάμε όλη την επιφάνεια με πολύ αραιωμένο καφέ ακρυλικό χρώμα, και σκουπίζουμε με ένα υγρό μαντηλάκι, για να μην καλυφθούν τα νερα του ξύλου.

Δε θέλει πολλά, λίγη εύκολη ζωγραφική, ένα χέρι βερνίκι ματ ή σατινέ και δυο θηλιές στο πίσω μέρος για να κρεμιέται κι είναι έτοιμη!

Πώς σας φαίνεται;

Μην ξεχάστε να κάνετε μια βόλτα για να δείτε όλες τις ιδέες της ομάδας:

Χριστίνα από Art Decoration Crafting ……………….. 07/10/2019
Λαμπρινή από Lamprouka ……………………………..… 08/10/2019
Μαρίνα από to e-periodiko mas …………………………. 09/10/2019
Ελπίδα από Two Boys & Hope ……………………….…… 10/10/2019
Ελένη από Καρυδότσουφλο ………………………….…… 11/10/2019
Ρένα από δια χειρός Ρένας Χριστοδούλου ……….…. 12/10/2019
Ελεάνα από My Home My Memories ……………………14/10/2019
Κικίτσα από DIY My Day …………………………………….15/10/2019
Σωτηρία από My Little World …………………………….. 16/10/2019
Νίκη από Ονειροποιείο ……………………………………… 17/10/2019
Νικολέτα από Crafty Details …………………………..….. 18/10/2019
Κική από Creative Moments ……………………………….. 19/10/2019

Τα πιο όμορφα λουλούδια διαλέγουμε από την αγκαλιά της Άνοιξης κάθε Πρωτομαγιά για τα στεφάνια μας, αλλά όταν μαραθούν τι κάνουμε; Τότε διαλέγουμε λουλούδια που δεν μαραίνονται και δεν τα περιορίζουμε μόνο στο Μάη, τα αφήνουμε να μας καλημερίζουν στην πόρτα μας κάθε εποχή.
Στεφάνια ψάθινα με κεραμικά λουλούδια, τεχνητά φύλλα, κορδέλες από λινάτσα και χόρτο, όχι πολύ φορτωμένα όμως για να μην ξεφύγει το πράγμα...

Κι επειδή το στεφάνι κρύβει πολλούς συμβολισμούς, τόσο στο αέναο κυκλικό σχήμα του όσο και στα στοιχεία που το αποτελούν, το διαλέξαμε επίσης και για την ταμπέλα του μαγαζιού μας. "Διαχρονικό" το λένε, και θέλαμε ένα στεφάνι χωρισμένο σε τέσσερα μέρη, που κάθε ένα αντιπροσωπεύει και μια εποχή.

Μετά από μερικές δοκιμές στο χαρτί, διαλέξαμε την ελιά για το φθινόπωρο, τα ρόδια για το χειμώνα, το γαλάζιο λουλουδάκι κενταύριο για την άνοιξη και τα στάχυα για το καλοκαίρι.

Μετά από μερικές μέρες δουλειάς βγήκε αυτό το αποτέλεσμα. Φυσικά χωρίς τους βοηθούς μου δε θα κατάφερνα τίποτα. Από τη μια τα παιδιά είχαν απλώσει και ζωγράφιζαν βότσαλα στο διπλανό τραπέζι, από την άλλη τα γατούδια μας περιεργάζονταν τα πάντα!

Αν θέλετε να βλέπετε κι άλλες δημιουργίες μας, μπορείτε να βρείτε το Διαχρονικό στο Facebook και στο instagram.

Και μαζι με τα υπόλοιπα στεφάνια ήρθε κι ένα στεφάνι- βραβείο για να στολίσει το μπλογκ, απο την Αννα του Ατενίζοντας!!

Αν και πολύ αργοπορημένα, το πέρνω με μεγάλη μου χαρα κι ευχαριστώ πολύ την Άννα!!

Απο μένα χάρισμα σε όποιον φίλο ή φίλη περασει από εδώ και αφήσει ένα σχόλιο, αν δεν έχει φτάσει ήδη σε όλους!..

Τα κυκλάμινα τα αγαπώ πολύ από παιδί. Στα μάτια μου φάνταζαν εξωτικά, σε σχέση με τα υπόλοιπα αγριολούλουδα που φύτρωναν γύρω από το χωριό μας, για το σχήμα και το χρώμα τους. Αλλά ήταν και λίγο μαγικά και παράξενα, χάνονταν την άνοιξη και το καλοκαίρι, για να εμφανιστούν με τα πρώτα κρύα στολίζοντας σκιερούς βράχους και ξερότοπους...

Κάθε φθινόπωρο τα περιμένω, αλλά δεν τα κόβω πια..

Πριν από μια δεκαετία σχεδόν αυτή η γλάστρα ήταν δώρο από κάποιον που ξέρει πόσο τα αγαπάω. Έζησε κοντά μας αρκετά χρόνια ανθίζοντας ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Έχω καταλάβει καλά πια ότι δεν τους αρέσει καθόλου να τα βάζουμε μέσα στο σπίτι.

Στο τέλος μιας ανθοφορίας του το φυτό μας έβγαλε ένα σποράκι στη θέση κάθε λουλουδιού και έμοιαζε να χάνει τη δύναμή του. Τα έκοβα και τα πετούσα μηχανικά σε μια διπλανή άδεια γλάστρα για να μην το αποδυναμώνουν- που να διανοηθώ ότι υπάρχει άλλος τρόπος αναπαραγωγής τους εκτός από τους βολβούς.

Και ξαφνικά, ενώ το μητρικό φυτό έκλεισε τον κύκλο της ζωής του άρχισαν να φυτρώνουν τα μωρά του! Μόλις λίγο μεγάλωσαν τα μετέφερα σε γλαστράκια ένα- ένα. Έζησαν τελικά τρία... Με τη φήμη που έχω είναι πολύ καλό ποσοστό, τι να λέμε.

Περιμένοντας να ενηλικιωθούν διάβασα ότι χρειάζονται τρία χρόνια για να ανθίσουν. Υπομονή, λοιπόν ... Αλλά που ένα ήταν πιο ανυπόμονο από εμένα και φέτος, στα δυο χρόνια, γέμισε λουλούδια!! Η χαρά μου δε λέγεται!