Και ξαφνικά... όλα γύρω χιονισμένα, όλα γύρω γιορτινά! Λίγη ώρα χρειάστηκε  για να αλλάξουν  όψη τα πάντα γύρω μας!
   Αυτό, βέβαια, έχει και τη δύσκολη πλευρά του. Εμείς ,για παράδειγμα, χθες την ώρα που άρχισε να το στρώνει γυρίζαμε από την Τρίπολη με το αυτοκίνητο. Η μικρή ταλαιπωρία ήταν να κατέβουμε και να βάλουμε αλυσίδες... η μεγάλη ήταν όλα τα αυτοκίνητα που δεν είχαν αλυσίδες, που έκαναν  πατινάζ κι έμεναν στη μέση του δρόμου με τους οδηγούς να κατεβαίνουν και να αναζητούν αλυσίδες εκείνη την ώρα...
-  Μήπως ξέρετε που μπορούμε να βρούμε αλυσίδες;
- Στο περίπτερο τις έχουν δωρο στα γαριδάκια, μου ήρθε να του πω, αλλά κρατήθηκα.
 Πόσο ανεύθυνος μπορεί να είναι κανείς να ταξιδεύει έτσι σε έναν τόπο που δεν ξέρει και με μικρά παιδιά στο αυτοκίνητο; Άλλος πάλι, που είχε τις ίδιες αλυσίδες μ' εμάς αναρωτιόταν πως τις βάλαμε, τελικά οι δικές του ήταν πιο μικρές από τα λάστιχά του και δεν έμπαιναν...
Στο Λεβίδι, ένα γειτονικό χωριό ήταν το μεγάλο πανηγύρι με μια νταλίκα ακινητοποιημένη μαζί με κάμποσα άλλα αυτοκίνητα, το εκχιονιστικό να μη μπορεί να περάσει και την αστυνομία να παλεύει να βρει άκρη. Μείναμε ακίνητοι πάνω από μια ώρα, ενώ κανονικά το χωριό αυτό το διασχίζουμε σε 2-3 λεπτά!!
    Τέλος καλό όλα καλά πάντως. Γυρίσαμε πίσω, ηρεμήσαμε λίγο και τότε αρχίσαμε να θαυμάζουμε την ομορφιά γύρω μας και να ετοιμάζουμε τα απαραίτητα της γιορτής!







    Στο μπαλκόνι ρίξαμε σποράκια για τα σπουργιτάκια που μαζεύονται δεκάδες και προσπάθησα να τα φωτογραφίσω, αλλά ούτε καν στη μπαλκονόπορτα δε μπορούσα να πλησιάσω και φτερούγιζαν μακριά.


 
  Η τελευταία ανατολή του 2014 ήταν σίγουρα από τις πιο όμορφες του!






     Ένα από τα δώρα που πήρα αυτές τις μέρες, από μια πολύ αγαπημένη φίλη, ήταν χειροποίητο και με φαντασία, γι΄αυτό είπα πρέπει να το δει η παρέα. Στολιδάκια πλεγμένα με το βελονάκι να κρέμονται από ένα ζωγραφιστό κλαδί και μέσα σε διάφανη συσκευασία. Δεν είναι πανέμορφα;


   Μου άρεσαν τόσο που επιχείρησα να κολλήσω τη σελίδα όπως ήταν σε έναν καμβά και να τα έχω σαν καδράκι, αλλά δεν τα κατάφερα. Τελικά τα στολιδάκια τα έβαλα στο δέντρο μας και ζωγράφισα κάτι ανάλογο στο καμβαδάκι, ένα πουλάκι που γιορτάζει κι αυτό.




    Η Σοφία έφτιαξε μπισκοτάκια βουτύρου για τα πρωινά των ημερών.



 Κι εγώ έφτιαξα μπισκοτάκια με ζύμη gingerbread που μερικά στόλισαν τη φετινή μας βασιλόπιτα για να ταιριάζει με το χιονισμένο σκηνικό έξω. Οι μυρωδιές έρχονται από το φούρνο κι εγώ πάω να ετοιμάσω το τραπέζι για το βράδυ.

     Αυτή την εποχή έχουμε τόσους λόγους να την αγαπάμε και να την περιμένουμε με λαχτάρα, έχουμε τόσα να κάνουμε και να χαρούμε, αλλά και τόσο τρέξιμο μαζί... Μέρες γεμάτες που ξεκινούν από το πρωί με τόσα στο νου  και καταλήγουν με μια γλυκιά κούραση το βράδυ γιατί όλα όσα έγιναν ήταν όμορφα, ήταν δημιουργικά, ήταν για να δώσουν χαρά!
    Ας το πάρουμε από την αρχή- προβλέπεται μεγάλη ανάρτηση.
Ξεκινά ο μήνας των γιορτών και μετράμε αντίστροφα με το δικό μας ημερολόγιο από χάρτινα σακουλάκια. Αρχικά προορίζονταν να κρεμαστούν από ένα κλαδί αλλά τελικά προτίμησα να τους τα αφήσω ανακατεμένα πάνω στο πάσο της κουζίνας. Μέσα είχαν ένα μικρό σημείωμα, τρεις μικρές λιχουδιές και κάποια μικροδωράκια -μπαλόνια, αυτοκόλλητα κτλ Την πρώτη μέρα των διακοπών ένα μικρό κυνήγι θησαυρού με σημειώματα οδηγεί στα χριστουγεννιάτικα δώρα τους.


   





  Κι ύστερα σιγά σιγά στολίζουμε. Το στεφάνι στην πόρτα για καλοσώρισμα. Το αστέρι είναι πλεγμένο σύμφωνα με τις οδηγίες της Έλενας εδώ.


   Το δέντρο δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί και πολύ από τις άλλες χρονιές, τα πιο πολλά στολίδια είναι φτιαγμένα από εμάς, φιλους, δασκάλες ή είναι δώρα και σε κάθε περίπτωση δεν τα αποχωριζόμαστε. Το μόνο που έκανα φέτος ήταν να βάλω λίγο περισσότρο λευκό. Δοκίμασα να αλείψω με πάστα χιονιού κάποιες παλιές μπάλες αλλά ήταν σκέτη αποτυχία. Τελικά τις έντυσα με φίλτρο απορροφητήτα και μοιάζουν με μπάλες χιονιού, μας άρεσαν κι ας μην έκαναν μεγαλη διαφορά στο δέντρο.



    Στο σαλόνι μια σύνθεση μέσα σε ένα δίσκο, επηρεασμένη από τα απιθανα ξωτικά της Δήμητρας, μόνο που τα δικά μου είναι αγορασμένα. Τελικά αυτό να είναι όλα μέσα σ' ένα δίσκο βολεύει πολύ γιατι το τραπέζι αδειάζει αμέσως για να απλωθούν επιτραπέζια ή κανένα προχειρο μεζεδάκι.

Μαζεύουμε καρπούς για το γιορτινό τραπέζι!!

    Στην κουζίνα , εκτός από το ημερολόγιο βάλαμε τριγύρω διάφορα φυσικά υλικά, κουκουνάρια, ένα φλοιό δέντρου που έβαλα μέσα λαμπάκια -τους λέω ότι είναι πυγολαμπίδες που φώλιασαν εκεί και κάτι ακόμα πολύ ξεχωριστό!







  Στις 19 Δεκεμβρίου έχει γενέθλια το αγόρι μας, που έκλεισε τα 12 φέτος. Εφηβάκι κι αυτό στο Γυμνάσιο πλέον! Συνήθως γιορτάζουμε μαζί και τα γενέθλια της Θεοφανίας  που είναι λίγες μέρες μετά μαζί με τη γιορτή της.
   Οι τούρτες με πολύ απλή και γρήγορη διακόσμηση αλλά με τέλεια γεύση, μία αμυγδάλου και μία σοκολάτα. Οι παρέες χωρίστηκαν, οι μικρές στο ένα δωμάτιο κούκλες, κρυφτό και καρτούν στην τηλεόραση. Τα μεγάλα μονόπολη, Λαρα Κροφτ και άλλα περιπετειώδη και δυνατή μουσική στον υπολογιστή... Βρε πως αλλάζουν οι καιροί! Του χρόνου, λέει , θα πάει να κεράσει τους φίλους του έξω...





   Μέρες γιορτινές η μια διαδέχεται την άλλη. Γιορτή του συλλόγου γονέων του δημοτικού σχολείου μαζί με παζάρι, για να δούμε τι φτιάξαμε.
    Ντεκουπάζ , ποτήρια γεμισμένα με τρίμμα κεριού, βαζάκια μανιταρόσπιτα με πολυμερικό πηλό, βότσαλα με ευχές από τα παιδιά, κουκουναροκατασκευές, στολίδια από αλατοζύμη, βαζάκια με μέλι και ξηρούς καρπούς, κεραλοιφές, μπισκότα, κουλούρια και σοκολατάκια κα




















    Παράλληλα είχαμε ανταλλακτικό παζάρι βιβλίων και περιοδικών. Όσα δεν διατέθηκαν τα δωσαμε στο νηπιαγωγείο και τη δημοτική βιβλιοθήκη μας.


   Κάποιες μαμάδες έφτιαξαν λιχουδιές για το μπουφέ μας που τις συνοδεύσαμε με τσάι του βουνού και ζεστο γλυκό κρασί. Οι μικροί τριγύρω ζωγράφιζαν, έγραφαν γράμμα στον άγιο Βασίλη, αυτοσχεδίαζαν με κρουστα μουσικά όργανα.
   Η βραδιά έκλεισε με παιδική ταινία και ζεστό ποπ κορν που ψηνόταν επί τόπου, ενω στα παιδάκια κληρώθηκαν σκέιτμπορντ, mp3 και βιβλία.
   Από προσέλευση και έσοδα δεν τα πήγαμε και τόσο καλά, αλλά περάσαμε τέλεια!




   Οι μέρες περνούν και φτάνει η γιορτή του σχολείου. Τα παιδιά μας ετοιμάζουν την παράσταση '' Λαίδη Κουραμπιέ εναντίον Κόμισσας Μελομακαρόνη'', από το βιβλίο του Κυριάκου Χαρίτου '' Φον Κουραμπιές εναντίον Κόμη Μελομακαρόνη'' κι οι μαμάδες ετοιμάζουμε σκηνικό και στολές.
    Σε πρώτη φάση έγινε αυτό, μετά μέχρι τη γιορτή χιόνισε κιόλας!



 Είχαμε και βοηθούς άξιους όμως, όλα κι όλα!





   Οι κουραμπιδομελομακαρονομαχίες  αρχίζουν!

 

    Το αστεράκι μου χαρίζει το φως του.



    Στο τέλος όλοι γιορτάζουν μονιασμένοι!

 

 


   ..... και το ανακαινισμένο μας σχολείο στολισμένο!

   Το σχολείο μας όπως πάντα κάνει πράξη όλα όσα διδάσκει στα παιδάκια μας. Φέτος έγινε ανάδοχος ενός παιδιού από μια γωνιά του πλανήτη μας που τα παιδιά στερούνται όλα όσα τα δικά μας θεωρούν αυτονόητα, μέσω της actionaid. Επίσης συγκέντρωσε τρόφιμα και παιχνίδια για τα παιδιά που φροντίζει το Χαμόγελο του Παιδιού!