Οι creative bloggers ( ξέρετε: Χριστίνα, Κική, Λαμπρινή, Κατερίνα και Λένα, Ελπίδα  και Ελεάνα), ανακήρυξαν το Σεπτέμβριο μήνα κατασκευών με πηλό, κι όσο να΄ναι αυτές οι ιδέες είναι μεταδοτικές. Απο την άλλη βλέπω στο instagram κάτι γλυκουλικα μικρά κηροπήγια σε σχήμα κέικ, οπότε είπα να δοκιμάσω να τα φτιάξω.


    Πιο απλή κατασκευή δεν υπάρχει! Λίγος αυτοξηραινόμενος πηλός μέσα σε μια φόρμα σιλικόνης κι έτοιμα.


     Τα αφήνουμε ως την επόμενη μέρα για να στεγνώσουν καλά. Αν θέλουμε τα αφήνουμε λευκά ή τα χρωματίζουμε και τα περνάμε ένα χέρι βερνίκι.
     Μπορούν να γίνουν βάσεις για μικρά κεριά -αυτά για τα χριστουγεννιάτικα δέντρα- ή να είναι απλά μικρά διακοσμητικά.



   Οι φλογίτσες τους φωτίζουν τα μουντά φθινοπωρινά απογεύματα...





    Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο είχα την ευκαιρία να γνωρίσω απο κοντά μια  διαδικτυακή φίλη, έναν άνθρωπο που απ' την αρχή ξεχώρισα για την ευγένεια, τη γλυκύτητα και τον ξεχωριστό τρόπο γραφής, την Αννικα του μπλογκ Αννικας... δια χειρός.
    Το πρώτο ρόδι της χρονιάς για το σπίτι μας είναι απο τα χέρια της ,μαζί με ένα όμορφο κεράκι ντεκουπάζ!


 
   Μπορείτε να διαβάσετε εδώ τις εντυπώσεις της Αννίκας για τον τόπο μας!
 

    Οι Απόκριες δεν είναι και η πιο αγαπημένη μας γιορτινή περίοδος -και μαζί βάλτε και τον άγιο Βαλεντίνο-  γιατί συνήθως είναι μέρες που περιβάλλονται με μεγάλη κακογουστιά, καταναλωτισμό και πολύ πλαστικό σκουπίδι. Από την άλλη πάντα ψάχνουμε αφορμές για γιορτές, πάρτι, τσικνίσματα και καλή παρέα, όπως και αφορμές για δημιουργίες, οπότε στο χέρι μας είναι να τους δώσουμε την όψη που θέλουμε και μας ταιριάζει.
      Κι όταν λέμε καρναβάλι, για που φτερουγίζουν οι σκέψεις και τι εικόνες μας πλημμυρίζουν; Ναι, η Βενετία με τις πολύτιμες φορεσιές εποχής και τις μυστηριώδεις, περίτεχνες μάσκες, με φόντο τα κανάλια και τα παλάτια...
      Στο μάθημα της ζωγραφικής φτιάξαμε με καλούπια μάσκες από γύψο, τις κολλήσαμε με θερμόκολλα πάμω σε καμβαδάκια. Επειτα  λίγη ζωγραφική και επιστρατεύτηκαν διάφορα υλικά για να τις στολίσουμε και να γίνουν διακοσμητικά καδρακια.






       Και μερικά μικρα, μαζί με τα παιδιά:

     Να' μαι πάλι εδώ, μετά από μερικές μέρες  που δε βρήκα χρόνο για την αγαπημένη μου βόλτα, κι αν πω ότι δε μου λείψατε θα πω ψέματα... Ήταν όμως μια γεμάτη εβδομάδα αυτή που πέρασε. Ευχάριστα γεμάτη και ευχάριστα κουραστική - πλέον είμαστε ευγνώμονες όποτε δουλεύουμε κι ας κουραζόμαστε...
    Την περασμένη Τετάρτη είχα την γιορτή μου και μαζί με τα άλλα δώρα  ήρθε κι ένα διαδικτυακό, που μου έδωσε μεγάλη χαρά κι ας μην ήξερε ο αποστολέας ότι εκείνη τη μέρα γιορταζα. Η Αθηνά μας ζωγράφισε για χάρη μου με το μαγικό της τρόπο μια φράση από το  "Μικρό Πρίγκιπα" .


Δεν είναι υπέροχη; Μπείτε στο μπλογκ της για να δείτε όλη τη συλλογή και ν'αφήσετε αν θέλετε , το δικό σας μικρο σημείωμα με δυο λόγια που σας εκφράζουν!
Αθηνά μου  σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ!!


    Μοναδικό το δωράκι μου,δεν μπορείτε να πείτε. Όπως δε θέλω να σας περάσει από το μυαλό ότι πάω να αποφύγω το κέρασμα, σε καμιά περίπτωση! Κι αν καθυστέρησα σπεύδω να επανορθώσω  και σας καλώ σε ένα πικ νικ που ετοιμάσαμε οικογενειακώς! Δανείστηκα και τα σερβίτσια από το σπιτάκι των νάνων και της Χιονάτης...
    Τα δικά μου κεράσματα είναι αυτά, παγωτά χωνάκι, μπισκοτάκια γεμιστά, λουκουμάδες και δυο σοκολατίτσες λιγάκι δαγκωμένες - δεν κρατηθήκαμε!

    Η Σοφία ετοίμασε κι αυτή μερικά γλυκάκια, βάφλες με παγωτό, σοκολατόπιτα, τάρτα με ανανά κι ένα λαχταριστό σοκολατακι με γέμιση βατόμουρο!


   Ευτυχώς που η Θεοφανία μάζεψε ένα καλαθάκι ντοματούλες κι αγγουρακια -μαζί κι ένα μαγιάτικο τριανταφυλλάκι- και θα φάμε και καμιά σαλατούλα  Μέτα από τόσα γλυκά.

     Ο  Χαράλαμπος μας έφερε ένα φίλο για συντροφιά, μη φοβηθείτε είναι ακίνδυνος!


    Μετά από όλα αυτά να σας αποχαιρετήσω ,αφού ευχηθώ σε όλες τις μανούλες,

                                                ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !!!
                                  ΝΑ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΑΣ !!!

     Γειά σας και χρόνια πολλά σε όλους!
Το διήμερο κύλισε όμορφα με τις γιορτές των παιδιών και των σχολείων. Χθες έγιναν οι γιορτές με τα ποιήματα και τα τραγούδια, σήμερα η παρελαση και  παραδοσιακοί χοροί στην πλατεία. Κάποιοι από μας συγκινηθήκαμε κιόλας βλέποντας τα χθεσινά μωράκια μας , απορήσαμε με το πόσο μεγάλωσαν- χθες βράδυ που τα βάλαμε για ύπνο ήταν άραγε τόσα;- και συλλογιστήκαμε πως οι χαρές που μας δίνουν είναι μεγάλες και χαλάλι τους ο κόπος και οι έγνοιες για το μεγάλωμά τους...
    Έχω να σας δείξω τη στολή Αμαλίας που φτιάξαμε με τη γιαγιά για τη μεγάλη μου κόρη  και τώρα τη φοράει η μικρή.






  Το μπρός και το πίσω μέρος από το κοντογούνι.Το έραψε η γιαγιά και το κέντησα εγώ, αν και με παίδεψε λιγάκι το βελούδο. Το πατρόν και τα σχέδια τα πηραμε από ένα παλιότερο που υπήρχε στην οικογένεια. Η φούστα είναι πολύ απλή σουρωτή.




   Χθες όμως είχα και μια άλλη έκπληξη .Ήρθε  το δωράκι που μου έφτιαξε η ΜαριαΖ  για την ανταλλαγή του greecycle!
               
  Όταν το άνοιξα βρήκα όχι ένα αλλά δύο πανέμορφα ζευγάρια σκουλαρίκια!

                                         Ευχαριστώ πολύ - πολύ Μαράκι μου!

 

   Την Ευαγγελία με τις καταπληκτικές της δημιουργίες από φελτ -και όχι μόνο- νομίζω την ξέρετε όλοι.Εμείς είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε κι από κοντά πόσο καλοδουλεμένα και φροντισμένα είναι όσα φτιάχνει, όταν κερδίσαμε μια παιδική κορδέλα μαλλιών στο giveaway που έκανε! Μάλιστα η Ευαγγελία μας έφτιαξε δύο κορδέλες όταν είδε ότι έχω δύο κοριτσάκια!

     Μα πείτε μου έχετε δει πιο κουκλίστικες, πιο ανοιξιάτικες , πιο ρομαντικές κορδέλες;
          Να' τες και φορεμένες:

         Ευαγγελία μου σου στέλνουμε από ένα μεγάλο  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κι ένα μεγάλο ΦΙΛΙ!



      Στη συνέχεια έχω να σας δείξω την πρώτη φουρνιά πραγματάκια από πολυμερικό πηλό. Ναι, κολλησα κι εγώ, πες-πες όλες οι ξεμυαλίστρες της γειτονιάς δε θες και πολύ. Ιδού:


      Απ' όλα έχει ο μπαξές ... κλασικά ξεκίνησα  με καρδούλες και γλυφιτζούρια...

      ....σειρά πήραν τα λουλουδάκια - το μεγάλο είναι της Σοφούλας μου, θα το κάνει μενταγιόν ....
  ....ως γνήσια γλυκατζού  δε μπορούσα να μην φτιάξω και δυο τουρτίτσες...


 ....στο τέλος ήρθε και μια μικρή φιλη στην παρέα μας, είναι η Ρίτσα Γουργουρίτσα που διαρκώς της γουργουρίζει η κοιλίτσα :

Μα δε μπορεί κανείς να φάει μια μπουκιά με την ησυχία του εδώ πέρα;

Ουφ, ας γυρίσω από την άλλη , να μη με κοιτάτε!

     Πώς σας φάνηκαν; Ειναι πράγματι πολύ αγχολυτικό το πλάσιμο, αλλά ο πηλός ήταν αρκετά σκληρός,εγώ  περίμενα  ότι θα δουλευόταν πιο εύκολα. Από την άλλη, το λευκό στις τουρτίτσες , μόλις ψήθηκε ,έγινε μουντό  σαν να πήρε χρώμα από τα υπόλοιπα χρωματιστά μέρη .
     Θα ήθελα τις συμβουλές των πιο έμπειρων - ή μήπως θα' πρεπε να πω των πιο εθισμένων;- και αν έχετε να προτείνετε κάποια συγκεκριμένη μάρκα ή τύπο πηλού.