Ονειροποιείο

CONVERSATION

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σήμερα,με πολύ μεγάλη περηφάνια, θέλω να σας δείξω αυτά που έφτιαξαν τα μικρά μας στο νηπιαγωγείο,τις μέρες που ετοιμάζονταν για τα Χριστούγεννα και ενώ παράλληλα έκαναν και πρόβες για την υπέροχη γιορτή τους.
Ας αρχίσουμε από το πανέμορφο ημερολόγιο το οποίο είναι στολισμένο με ζυμαρικά:

Οι χειροτεχνίες ήταν πάρα πολλές.Μέσα στο κουτί(από παπούτσια) που ζωγράφισαν υπήρχαν όλα αυτά τα υπέροχα στολίδια:

Όπως βλέπετε έχουμε ποικιλία τόσο στα είδη των στολιδιών (ως και κρίκο για πετσέτα έφτιαξαν), όσο και στα είδη των υλικών με τα οποία ήρθαν σε επαφή τα μικρά(χαρτιά,χαρτόνια,πηλός,λινάτσα,κουκουνάρια).Κάτι επίσης σημαντικό είναι ότι σε κάποιες περιπτώσεις "ανακύκλωσαν" άχρηστα υλικά,όπως το κουτί παπουτσιών,το ρολό του χαρτιού της τουαλέτας ,που έγινε Άι Βασίλης,και χαρτιά περιτυλίγματος.

Πιστεύω ότι αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά αλλά και στην κυρία Δήμητρα.

Τελευταία μια δικιά μας χειροτεχνία .Τη βρήκαμε σε ένα παλιότερο τεύχος του περιοδικού "Έτσι απλά" και με λίγα κομματάκια τσόχα φτιάξαμε πρωτοχρονιάτικα δεσίματα για τις πετσέτες:

Για να φανεί το σχέδιο πρέπει να τοποθετηθούν σε κόκκινη πετσέτα,και καλό είναι ,αν τις φτιάξετε, να χρησιμοποιήσετε πιο ανοιχτόχρωμη τσόχα για το πρόσωπο.Εμείς ξεμείναμε κι ο ανεφοδιασμός είναι λιγάκι δύσκολος εδώ στα βουνά τέτοιες μέρες...

CONVERSATION

2 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

    Καλησπέρα και χρόνια πολλά .Χριστούγεννα σήμερα και είναι ευκαιρία για ένα ταξιδάκι...Είναι τόσο εύκολο ,δε θα χρειαστούμε ούτε βαλίτσες ,ούτε εισιτήρια. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια συλλογή διηγημάτων κι ο κυρ-Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης θα μας πάει ως το νησί του,και συγκεκριμένα "Στο Χριστό στο Κάστρο".
     Το καλοκαίρι του 2009 πήγαμε στη Σκιάθο, ένα πανέμορφο νησί αλλά με έντονο το αποτύπωμα του τουρισμού πάνω του.Ένα κομμάτι, ωστόσο,παραμένει ανέπαφο κι εκεί βρίσκεται το Κάστρο,στο οποίο φτάνει κανείς ακολουθώντας έναν χωματόδρομο, που από ένα σημείο και μετά γίνεται μονοπάτι στο βράχο που αιωρείται πάνω από το πέλαγος.Αξίζει η προσπάθεια,η θέα είναι μαγευτική μα πιο μεγάλη η συγκίνηση στη σκέψη ότι βρίσκεσαι μέσα στον κόσμο του Παπαδιαμάντη...

   "Αυτό το φρούριο ήτανε ένας γιγάντιος βράχος,φυτρωμένος εκεί κατά το πέλαγος,προεξοχή της στεριάς προς τη θάλασσα,έτσι σα νά δειχνε ηστεριά τη γροθιά της προς τη θάλασσα"

         Από την παλια πόλη σωζονται λίγα πράγματα.Στη φωτογραφία φαίνονται το μονοπάτι, η πύλη ,ενα αναστηλωμένο σπίτι και το λευκό κτίσμα που είναι η εκκλησία του Χριστού, ίδια όπως τότε.

    "Σαν φτάσανε στο Κάστρο και μπήκανε στο Ναό του Χριστού,τόση θαλπωρή χάιδεψε την ψυχή τους,που, αν και ήτανε κατάκοποι,αν και νυστάζανε μερικοί απ'αυτούς, νιώσανε τόσο τη χαρά τής ζωής και του ευχάριστου τερματισμού της πορείας των,στο Ναό του Κυρίου,ώστε τους έφυγε κι η νύστα κι όλη η κούραση."



                                            Καληνύχτα και πολλές ευχές σε όλους.

ΥΓ: Αν δεν έχετε το διήγημα στη βιβλιοθήκη σας ,μπορείτε να το βρείτε εδώ.http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/alexandros_papadiamantis/sto_xristo_sto_kastro.htm

CONVERSATION

2 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

CONVERSATION

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Χθες είχαμε διπλά γενέθλια αγορίστικα και κοριτσιστικα.Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μπλέκονται οι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα,για τα γενέθλια,για τις γιορτές των σχολείων και για τη δουλειά, αλλά στο τέλος όλα πάνε κατ' ευχήν.

Φτιάξαμε ,λοιπόν, απλές προσκλήσεις για τους φίλους μας ,που τυπώσαμε από το kids-party.gr, και τις στολίσαμε με λίγες χαντρουλες.

Έπειτα σειρά πήραν οι τούρτες. Για την πρώτη αξιοποιήσαμε μια ιδέα της Elenfly και φτιάξαμε έναν σοκολατένιο σκατζόχοιρο.

Η διαφορά είναι ότι δημιουργήσαμε το σώμα του με μείγμα από το παλιό κι αγαπημένο "μωσαϊκό".Τα πλεονεκτήματα είναι ότι ,εκτός από νόστιμο,είναι εύπλαστο και ανάλογα με τα μπισκότα που βάζεις μπορεί να γίνει και νηστίσιμο.Από πάνω αλείψαμε πραλίνα φουντουκιού και καρφώσαμε αμυγδαλάκια,όσο για μύτη μισό σοκολατάκι του πρέσβη.

Δεν είναι γλυκούλης;
Στη δεύτερη τούρτα ,πάνω σε ένα απλό πεντασπάνι ,προσθέσαμε την πραλίνα και τα καβουρδισμένα αμύγδαλα που περίσσεψαν από το σκατζόχοιρο και τα καλύψαμε με σαντιγί.Υστερα φτιάξαμε ένα χειμωνιάτικο τοπίο με διακοσμητικά από παλιές τούρτες.

Και οι δύο άρεσαν πολύ.

CONVERSATION

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Από την Παρασκευή αρχισα να φτιάχνω αυτά τα μικρά στολίδια,που νομίζω ότι θα τα αδικούσαμε αν τα λέγαμε μόνο χριστουγενιάτικα. Το καραβάκι είναι ένα παιχνίδι που φτιάχναμε από παιδιά,ενώ την Τοσοδούλα την είδα πέρυσι σε ένα μαγαζί στη Δρέσδη της Γερμανίας.

Τα υλικα για να τα φτιάξουμε είναι πολύ απλά:

τσόφλια καρυδιών, λευκός πηλός, χάντρες ξύλινες,οδοντογλυφίδες και λίγα κομματάκια ύφασμα.

Γεμίζουμε μερικά τσόφλια με πηλό και στερεώνουμε μέσα οδοντογλυφίδες, όπως και σε κάθε χάντρα από μισή οδοντογλυφίδα,επίσης με πηλό.

Αφού στεγνώσουν καλα ζωγραφίζουμε σε κάθε χάντρα ένα προσωπάκι και κολλάμε ένα μικρό κομματάκι ύφασμα για σκουφάκι.

Επειτα κολλάμε μέσα στο τσόφλι μετη σειρά ένα κορδονάκι (για κρέμασμα) ,λίγη τσόχα για μαξιλάρι και το προσωπάκι της Τοσοδούλας.

Τέλος, φτιάχνουμε το πάπλωμά της με λίγο βαμβάκι που το τυλίγουμε σε λίγο ύφασμα και το κολλάμε κι αυτό.

Έτοιμες!

Για τα καραβάκια δένουμε και κολλάμε με κόλλα στιγμής τα σκοινάκια τους,καθώς και το κρέμασμα στο κατάρτι.Αν θέλουμε κολλάμε και ένα τρίγωνο πανάκι.

Τα στολίδια μας είναι έτοιμα:

CONVERSATION

8 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήταν πολυ ενδιαφέρον. Την Παρασκευή το βράδυ έπεσε το πρώτο χιόνι της χρονιάς,αλλά αυτό δεν μας πτόησε, και το πρωί του Σαββάτου ξεκινήσαμε κανονικά για την εκδρομή που διοργάνωνε ο σύλλογος γονέων στην Αθήνα.

Αρχικά επισκευτήκαμε το μουσείο της Ακρόπολης, που η φρέσκια ματιά του προς τα εκθέματα, κάθώς και η εξαιρετική ξεναγός μας, κατάφεραν να φέρουν πιο κοντά μας τη ζωή στην αρχαία Αθήνα.

Δυστυχώς το κρύο και το ψιλό χιόνι δεν μας άφησε να ανεβούμε στην Ακρόπολη, θαυμάσαμε ,όμως, την υπέροχη θέα του μουσείου στον Ιερό Βράχο.

Μετά από το μουσείο κάναμε μια βόλτα στην πόλη ,από την οποία έλειπε βέβαια ο έντονος στολισμός των προηγούμενων χρόνων.Τέλος , παρακολουθήσαμε την παράσταση "ο τυχερός στρατιώτης" στο θέατρο Πόρτα.

Η παράσταση γενικά άρεσε, παρά το αφαιρετικό σκηνικό και το "δύσκολο" θέμα που πραγματευόταν( ο θάνατος ως κομμάτι απαραίτητο της ζωής).Οι ερμηνίες ήταν εξαιρετικές και στιγμές γέλιου βοηθούσαν να κυλά η ιστορία ευχάριστα.

Την Κυριακή ο ταρανδούλης που μετρά τις μέρες για τα Χριστούγεννα, είχε μια μικρή έκπληξη,αντί για τα συνιθισμένα ποίημα και σοκολατάκια που έχει συνήθως.