Το καλοκαιράκι φέτος, για εμάς, ήταν τόσο γεμάτο κι έντονο, με μεγάλες χαρές αλλά και αγωνίες.  Ας υποδεχτούμε γλυκά και ζεστά  το φθινόπωρο, όπω; του αξίζει!
  Έρχεται η εποχή που θέλουμε να μένουμε λίγο παραπάνω στο σπίτι και να γλυκαίνουμε τις στιγμές και τους γύρω μας. Τι καλύτερο από ένα κέικ, που μπορεί να τρυπώσει στις τσάντες του σχολείου, να συνοδεύσει τον καφέ και την κουβεντούλα μας ή να βγει και να πάει για πικ νικ, όσο ο καιρός ακόμα μας αφήνει.


   Αυτό το κέικ το είχα βρει στη σελίδα Κρήτη, γαστρονομικός περίπλους, και έγινε από τα πιο αγαπημένα μας γιατί γίνεται με ελαιόλαδο αντι για βούτυρο ή μαργαρίνη και γιαούρτι! Ονομάζεται κέικ 1-2-3-4 από τις εύκολες αναλογίες των υλικών του:

για κάθε 1 κούπα τσαγιού γιαούρτι
               1 κούπα ελαιόλαδο
               2 κούπες ζάχαρη
               3 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
               4 αυγά
 άρωμα βάζουμε ό,τι θέλουμε: βανίλια, ξύσμα λεμόνι ή πορτοκάλι.
για να μοσχοβολήσει όμως το σπίτι και να γίνει πιο φθινοπωρινό έβαλα:
               4 κτσ τριμμένα καρύδια
               2 κτσ σταφίδες
               1/2 κτγ κανέλα, ελάχιστο γαρύφαλλο και τζίντζερ

 Εκτέλεση:
          Χτυπάμε τα ασπράδια μαρέγκα.
 Σε ένα άλλο μπολ χτυπάμε τους κρόκους με τη ζάχαρη.Προσθέτουμε το ελαιόλαδο, τα αρωματικά και το γιαούρτι. Όταν ενωθούν καλά, ενσωματώνουμε  εναλλάξ το αλεύρι με τη μαρέγκα.
Το αδειάζουμε σε φόρμα που έχουμε λαδώσει κι αλευρώσει και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 50 -55 λεπτά.






     Είναι ένα τέλειο, μαλακό και αφράτο κέικ!

      Το Ονειροποιείο γίνεται σήμερα οκτώ χρονών και μου φαίνεται απίστευτο! Οκτώ χρόνια τόσο δημιουργικά, που έφεραν νέους φίλους, γνώσεις, ιδέες, μοίρασμα...
  Πόση ευγνωμοσύνη του χρωστάω!
     Μέσα μου έχω μια μικρή λύπη για όλα εκείνα τα μπλογκς που μένουν σιωπηλά, αλλά και μια τεράστια χαρά για όλους εκείνους που συνεχίζουν συνοδοιπόροι σ΄αυτό το ταξίδι.


   
     Γενέθλια χωρίς κέρασμα δε γίνεται. Red velvet cupcakes, αληθινά βελούδινα, με γιορτινό βαθυ κόκκινο χρώμα και πεντανόστιμα:

         Υλικά:
2 1/2 φλυτζάνια αλεύρι γοχ
1 κγ σόδα κοφτό
1/2 φλιτζάνι κακάο
1 βανιλίνη
1 φλιτζάνι μαργαρίνη
2 φλιτζάνια ζάχαρη
4 αυγά
1 φλιτζάνι γάλα
1/2 φλιτζάνι κρέμα γάλακτος
2 κσ κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής

για το γλάσο:
220 γρ τυρί κρέμα
1/4 φλιτζάνι μαργαρίνη
2 κσ κρέμα γάλακτος
400 γρ ζάχαρη άχνη

           Εκτέλεση:

   Κοσκινίζουμε σε ένα μπολ μαζί το αλεύρι, τη σόδα, το κακάο και τη βανιλίνη.
Χτυπάμε τη μαργαρίνη με τη ζάχαρη ώσπου να αφρατέψουν και προσθέτουμε ένα ενα τα αυγά.
Προσθέτουμε το γάλα, την κρέμα γάλακτος, το χρώμα ζαχαροπλαστικής και στο τέλος το μείγμα με το αλεύρι. Χτυπάμε μέχρι να ενσωματωθεί πολύ καλά.
Μοιράζουμε το μείγμα σε θήκες για cup cakes kai ψήνουμε στους 180 βαθμούς, στις αντιστάσεις για 20 λεπτά.

    Αφού κρυώσουν τα κεκάκια ετοιμάζουμε το γλάσο. Χτυπάμε το τυρί κρέμα, την μαργαρίνη και την κρέμα γάλακτος κι όταν ομογενοποιηθούν προσθέτουμε σιγα σιγά και την άχνη, γιατί μπορεί να μην την πάρει όλη. Βάζουμε το γλάσο σε ένα κορνέ και στολίζουμε τα κεκάκια μας.

 




 

     Αφήστε ένα σχόλιο με τις ευχές σας για τις μέρες που έρχονται. Στην επόμενη ανάρτηση θα έχουμε κλήρωση και τρεις φίλοι θα κερδίσουν απο ένα γούρι για το 2019. Μπορούν να πάρουν μέρος κι όσοι φίλοι δεν έχουν μπλογκ, απλά γράφοντας τη διεύθυνση e mail τους για να μπορούμε να επικοινωνήσουμε.
















      

   Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο μοσχοβόλησαν ψητά μηλαράκια στην Πτολεμαΐδα. Αλλά, μη νομίσετε δεν  τα αγαπούν μόνο εκεί, κι εδώ στα νότια το ίδιο λαχταραμε να γεμίσει το σπίτι φθινοπωρινές μυρωδιές και γλυκά αρώματα μπαχαρικών και περιμένουμε το Σαββατοκύριακο να μας απαλλάξει από το σφιχτό πρόγραμμα της εβδομάδας για να κάνουμε και κάτι πιο δημιουργικό στο σπίτι.



   Αυτη τη φορά φτιάξαμε νόστιμα μικρά κέικ με μήλο! Η βασική συνταγή είναι αυτά τα μηλοπιτάκια-όνειρο, και έχουμε απλώς προσθέσει τα αρώματα που αγαπάμε και λίγο γάλα για να γίνει πιο ρευστό το μείγμα και να μπαίνει στις θήκες για μάφιν.

Υλικά:
200 γρ μαργαρίνη
1 κούπα ζάχαρη
1 κουταλιά σούπας μέλι
3 αυγά
1 βανίλια
1/2 κιλό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 κούπα γάλα
3 μεγάλα μήλα
2 κουταλιές σούπας χυμό λεμονιού
2 κουταλιές σούπας κονιάκ
1/2 κουταλάκι κανέλα τριμμένη

επίσης ταιριάζουν σταφίδες και καρύδια, αν σας αρέσουν.

Εκτέλεση:
 Εύκολα χωρίς καν μίξερ, ε μια κατσαρολίτσα λιώνουμε τη μαργαρίνη και τη ζάχαρη. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και μόλις λίγο κρυώσει ρίχνουμε το μέλι, τα αυγά λίγο χτυπημένα, το κονιάκ, τη βανίλια, το γάλα και το αλεύρι με την κανέλα. Ψιλοκόβουμε τα μήλα, τα ραντίζουμε με το χυμό και τα ανακατεύουμε με το μείγμα. Τα μοιράζουμε σε θήκες για μάφινς και τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς, για περίπου 25 λεπτά. Τα σερβίρουμε με ζάχαρη άχνη και κανέλα. Γίνονται περίπου 30.







   Και μια συνταγή για ρόφημα μήλου που μας έμαθε μια θεία με καταγωγή από τον Πόντο. Όταν ήταν μικρή τους την έφτιαχνε η γιαγιά της.
   Πριν καθαρίσουμε τα μήλα τα πλένουμε καλά- καλά και κρατάμε τα φλούδια και το κομμάτι στο κέντρο με τα σπόρια. Τα βάζουμε να βράσουν δυνατά για πέντε λεπτά σε νερό που να τα σκεπάζει. Έπειτα σβήνουμε τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα μπαχαρικά: 1 ξυλάκι κανέλα, 1-2 γαρύφαλλα, σπόρους κάρδαμου και λίγο τζίντζερ σε σκόνη. Τα αφήνουμε να σταθούν για 10 λεπτά ακόμα.
 Αν βάλουμε από την αρχή τα μπαχαρικά θα βγάλουν πολύ έντονη γεύση και θα καλύψουν το μήλο.
  Σουρώνουμε και σερβίρουμε με ένα κουταλάκι μέλι.




   Και μ' ένα βιβλίο για συντροφιά χουχουλιάζουμε τα απογεύματα, τώρα που νυχτώνει και νωρίς...

   Το Πάσχα πλησιάζει κι ο ανοιξιάτικος καιρός μας ξεμυαλίζει! Πολλά είναι αυτά που θέλουμε να κάνουμε κάθε φορά. Για παράδειγμα σοκολατένια αυγά... Η Λαμπρούκα μας είχε δείξει τον τρόπο εδώ. Επιπλέον ο γιος μου βρήκε αυτό το βίντεο για ένα σοκολατένιο... μπουκάλι. Το δοκιμάσαμε αλλά έσπασε καθώς προσπαθούσαμε να το ξεφορμάρουμε.

   Πάμε όμως να φτιάξουμε τα αυγά και τα ποτηράκια- καλαθάκια που σκεφτήκαμε από το αποτυχημένο μπουκάλι. Λιώνουμε τη σοκολάτα σε μπεν-μαρί μαζί με ένα κουταλάκι σπορέλαιο ανα πλάκα για να γυαλίσει.
   Τρόπος πρώτος: Αλείφουμε με πινέλο τη σοκολάτα στις φόρμες και στο ενδιάμεσο παγώνουμε στο ψυγείο. Στρώσεις που χρειάστηκαν:4.


    Τρόπος δεύτερος: Κατεβάζουμε τη σοκολάτα από τη φωτιά, τη δουλεύουμε μέχρι να αποκτήσει πυκνότητα γιαουρτιού και την απλώνουμε στις φόρμες με ένα κουταλάκι. Στρώσεις που χρειάστηκαν :2, μισή δουλειά δηλαδή.



     Αφού παγώσουν τα αυγουλάκια μας τα γεμίζουμε καραμέλες, ζαχαρωτά ή μικρά παιχνίδια ή κοσμήματα -αφού τα τυλίξουμε σε μεμβράνη τροφίμων. Βάζουμε λίγη λιωμένη σοκολάτα και τα ενώνουμε!




   Τα ποτηράκια γίνονται με τον ίδιο τρόπο χρησιμοποιώντας ποτηράκια μιας χρήσης για φόρμες. Ακόμα πιο ενδιαφέροντα είναι τα δίχρωμα με τη λευκή σοκολάτα!



   Για να τα βγάλουμε κάνουμε ψαλιδιές γύρω στο ποτηράκι και τραβάμε τις λωρίδες μέχρι κάτω.



    Ζεσταίνουμε ένα κουταλάκι και λειαίνουμε τις άκρες....


      ....και γεμίζουμε με λιχουδιές.


    Για να στέκονται καλή λύση είναι μια αυγοθήκη Δείτε εδώ μερικές ιδέες για αυγοθήκες από πέρυσι.



    Τέλος, τα τυλίγουμε σε ζελατίνες και τα τα προσφέρουμε. Αν δεν έχουμε βάλει μέσα δωράκι μπορούμε να το δέσουμε απ' έξω.

  
   Τις δίπλες, το πιο αγαπημένο μας γιορτινό γλυκό τις είχα ανεβάσει και παλιότερα. Το περασμένο καλοκαίρι όμως σκέφτηκα κάποιους εναλλακτικούς τρόπους σερβιρίσματος με αφορμή ένα διαγωνισμό που είχε τότε ο γαστρονόμος. Πάμε λοιπόν να τις ξαναφτιάξουμε και να τις σερβίρουμε με πολλούς τρόπους. 
       


Υλικά:
10 μέτρια αυγά
3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη (όσο σηκώσουν)
60 γρ τσίπουρο
60 γρ λάδι
ξύσμα από ένα πορτοκάλι, τριμμένο πολύ ψιλό
αλεύρι σκληρό, γύρω στο ένα κιλό

μπόλικο ελαιόλαδο  για το τηγάνισμα, περίπου μισό κιλό

μισό κιλό μέλι  (ιδανικά ένα αρωματικό ανθόμελο όπως της πορτοκαλιάς)
100 γρ νερό

τριμμένα καρύδια και κανέλα για το πασπάλισμα

    Το μυστικό: από τα αυγά αφαιρούμε τα 3-4 ασπράδια και τα αντικαθιστούμε με κρόκους, όσο πιο πολλούς κρόκους έχει τόσο πιο καλές γίνονται.
    Χτυπάμε με το σύρμα τα αυγά με τη ζάχαρη και προσθέτουμε το λάδι,  το τσίπουρο και το ξύσμα. Σταματάμε το χτύπημα όταν έχει διαλυθεί η ζάχαρη, ρίχνουμε το αλεύρι και ζυμώνουμε καλά, ώσπου να έχουμε μια λεία και σφικτή ζύμη. Τη σκεπάζουμε και την αφήνουμε να ξεκουραστεί τουλάχιστον δυο ώρες, καλύτερα μέσα στο ψυγείο. Μπορεί να μείνει και μια νύχτα.

    Βάζουμε το λάδι στο τηγάνι να κάψει και  κόβουμε από τη ζύμη κομματάκια τα οποία αλευρώνουμε και ανοίγουμε φύλλα. Παραδοσιακά ανοίγονταν τα φύλλα με τον πλάστη. Εγώ είναι το μόνο φύλλο που το ανοίγω με τον κύλινδρο των ζυμαρικών, γιατί βγαίνει λεπτό και ισόπαχο και στο ιδανικό πλάτος. Το πλάθουμε σταδιακά



ώσπου να φτάσει σε πάχος 2-3 χιλιοστών. 
Κόβουμε τις λωρίδες της ζύμης σε στενόμακρα κομμάτια μεγέθους παλάμης και περιμένουμε λίγα λεπτά "να πάρουν" λίγο, δηλαδή να αρχίσουν να στεγνώνουν ελαφρά κι όταν τα αγγίζουμε να μην κολλάνε.
    Ρίχνουμε ένα - ένα στο στο καυτό λάδι για να ψηθούν. Αμέσως σχηματίζονται φουσκάλες στην επιφάνεια και με δυο πιρούνια το ανασηκώνουμε έξω από το λάδι και το αναποδογυρίζουμε δίνοντας κυλινδρικό σχήμα. Μόλις ροδίσει ελαφρά το βγάζουμε. Αν δε σχηματίζονται φουσκάλες το λάδι πρέπει να κάψει κι άλλο, αν γίνονται πολύ μεγάλες το φύλλο πρέπει να μείνει να στεγνώσει λίγο ακόμα. Έτσι συνεχίζουμε ως το τέλος.






    Όταν κρυώσουν μπορούν οι δίπλες να μείνουν έτσι και να τις μελώσουμε όποτε θέλουμε, ακόμα και μια -δυο μέρες μετά. Βάζουμε το μέλι και το νερό σε μια κατσαρολίτσα σε χαμηλή προς μέτρια φωτιά να ζεσταθούν, δε θέλουμε σε καμιά περίπτωση να βράσει το μέλι. Αν βρασει και κάνει αφρό τον καθαρίζουμε με ένα κουτάλι. Παίρνουμε τις δίπλες μία- μία και τις ρίχνουμε στο σιρόπι -που το κρατάμε πάντα πάνω στη φωτιά- τις περιστρέφουμε για λίγα δευτερόλεπτα, ώσπου να μελωθούν καλά αλλά ταυτόχρονα να παραμείνουν και τραγανές. 




    Τις ακουμπάμε λίγο σε ένα βαθύ πιάτο να στραγγίσει το περιττό σιρόπι και τις αραδιάζουμε σε πιατέλες πασπαλίζοντας από πάνω ψιλοτριμμένη καρυδόψιχα και κανέλα.



   Πέρα από το γνωστό κι αγαπημένο αυτό σερβίρισμα μπορούμε να κάνουμε κι άλλα, όπως να τις βυθίσουμε σε λιωμένη κουβερτούρα.
    Επίσης μπορούμε να σχηματίσουμε με τη ζύμη "βαρκούλες" , να τις ψήσουμε και να τις μελώσουμε κανονικά κι ύστερα να τις προσφέρουμε βγάζοντας μέσα μια μπάλα παγωτό παρφέ βανίλια, περιχυμένο με σιρόπι μελιού και καρύδια (αν βάλουμε το μέλι σκέτο θα παγώσει στο παγωτό και θα στερεοποιηθεί, οπότε το αραιώνουμε λίγο).




    Άλλη πρόταση: σπάμε κομματάκια δίπλας σε ένα ποτήρι και δημιουργούμε στρώσεις με κρέμα ζαχαροπλαστικής κακάο, που κι αυτήν την  αρωματίζουμε με ξύσμα πορτοκαλιού. Ο συνδυασμός αυτός θυμίζει προφιτερόλ, αλλά πιο αρωματικό και γευστικό.

    Οι ετοιμασίες για το Πάσχα σε κάθε σπιτικό κορυφώνονται. Δεν είναι πάντα εύκολο να αγνοήσουμε αυτόν τον τρελό καιρό βέβαια. Εδώ να καταλάβετε Μεγάλη Τετάρτη ξημέρωσε με λαμπρό ήλιο, το μεσημέρι έπιασε να χιονίζει ώσπου τα άσπρισε όλα και το απόγευμα ξαναέβγαλε ήλιο μαζί με πολύ κρύο...
    Αύριο πάντως παραδοσιακά θα βάψουμε τα αυγά μας και θα ζυμώσουμε τις λαμπροκουλούρες. Πέρυσι δοκίμασα την παραδοσιακή βαφή με τσόφλια κρεμμυδιών,οπότε φέτος σας την προτείνω.
Μαζεύουμε τα εξωτερικά τσόφλια από μια τσάντα κόκκινα κρεμμύδια, αυτά που είναι ξερά. Βάζουμε τα μισά κάτω σε μια κατσαρόλα, από πάνω τοποθετούμε τα αυγά και τα καλύπτουμε με τα υπόλοιπα τσόφλια. Αν θέλουμε  βάζουμε στα αυγά μικρά φυλλαράκια ή λουλουδάκια που τα δένουμε σφιχτά με κομματάκια καλσόν για να δημιουργηθούν σχέδια.


Προσθέτουμε νερό όσο να τα σκεπάζει καλά και ένα φλυτζανάκι του καφέ ξίδι, και τα βράζουμε σε μέτρια φωτιά για 15 λεπτά. Μ πορούμε να στάξουμε και 2-3 σταγόνες χρωμα ζαχαροπλαστικής, αν και δεν είναι απαραίτητο.Τα αφήνουμε όπως είναι για 1ώρα. Όταν τα βγάλουμε τα ακουμπάμε σε ένα πιατο για να στεγνώσουν και μετά τα γυαλίζουμε με ένα πανάκι και λίγο ελαιόλαδο. Παίρνουν ένα πολύ γλυκό χρώμα που δεν περνάει ούτε στο ασπράδι,ούτε στα δάχτυλα. Προσοχή: δεν τα ανακατεύουμε όλη την ώρα για να δούμε αν έβαψαν γιατί το κουτάλι τους κάνει γραμμές.
      Το αποτέλεσμα είναι αυτό, ωραίο κόκκινο χρώμα, που δεν περνάει μέσα στο αυγό:

     Σήμερα που τιμάται η μνήμη του αγίου Νικολάου του νέου είναι η γιορτή μου και ,όπως σε κάθε γιορτή τα σπίτια είναι ανοιχτά. Το μικρό Ονειροποιείο κερνάει καρυδόπιτα για να γλυκάνει τους φίλους που θα περάσουν το κατώφλι του. Ελάτε να τη φτιάξουμε.



Υλικά:
(Η αναλογία είναι, όσα αυγά τόσες κουταλιές ζάχαρη και τόσες κουταλιές σιμιγδάλι. Η δόση αυτή  είναι για ένα πολύ μεγάλο ταψί, οπότε για ένα πυρέξ ή για μικρό ταψί φτιάξτε τη μισή.)

16 αυγά
16 κουταλιές ζάχαρη
16 κουταλιές σιμιγδάλι ψιλό
6 κουταλιές κονιάκ
6 κουταλιές χυμό πορτοκαλιού
1 κουταλάκι κανέλα
1/2 κουταλάκι γαρύφαλλο
1 κοφτό κουταλάκι σόδα
2 φλιτζάνια του τσαγιού τριμμένα καρύδια

για το σιρόπι:
3 ποτήρια νερό
2 ποτήρια ζάχαρη
1 ξύλο κανέλα - μισή φλούδα λεμονιού

Εκτέλεση:
Ξεχωρίζουμε τα αυγά και χτυπάμε τα ασπράδια σφιχτή μαρέγκα. Χτυπάνε και τους κρόκους με τη ζάχαρη ώσπου να ασπρίσουν και ανακατεύουμε το σιμιγδάλι με τα καρύδια και τα μπαχαρικά. Οπότε έχουμε μπροστά μας τα εξής ( θυμήθηκα από δω κι εμπρός να βγάζω φωτογραφίες):


Σε μια λεκάνη ρίχνουμε τους χτυπημένους κρόκους και προσθέτουμε το χυμό, μέσα στον οποίο διαλύουμε τη σόδα, το κονιάκ και μετά τα στερεά υλικά.


Τελευταία μπαίνει η μαρέγκα, ανακατεύοντας απαλά.






Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς για μισή ώρα. Όταν το βγάλουμε το αφήνουμε να κρυώσει και βράζουμε για 5 λεπτά το σιρόπι και το σιροπιάζουμε.Από πάνω πασπαλίζουμε λίγη κανέλα.




 Αυτό που το απογειώνει είναι ένα σοκολατένιο γλάσο από κουβερτούρα πάνω στην οποία ρίχνουμε καυτή κρέμα γάλακτος και όταν ενσωματωθούν προσθέτουμε και λίγο κονιάκ.






 Αν καμιά φορά τύχει και κυλίσει από δίπλα και καμιά μπαλίτσα παγωτό, δε λέμε όχι...

   Καλησπέρα σε όλους και καλή χρονιά!!
Στο κατώφλι του νέου χρόνου ελπίζω να έχουμε κλείσει τους λογαριασμούς μας με τον παλιό για να προχωρήσουμε παρακάτω. Οι όμορφες στιγμές που περάσαμε μαζί του ας αποτελέσουν έμπνευση κι οι δύσκολες ας μας κάνουν πιο σοφούς και πιο δυνατούς. Έτσι κρατώντας στην καρδιά μας τη ζεστασιά των ημερών και χαρά των μικρών που δεν τη σκιάζει τίποτα από αυτά μας τρομάζουν μπορούμε να δούμε με περισσότερη ελπίδα κι αισιοδοξία τη νέα αρχή!
     Και για να ξεκινήσουμε γλυκά, η βασιλόπιτά μας....



  .... και η πρώτη μου απόπειρα να φτιάξω ζαχαρόπαστα. Ηθικοί αυτουργοί η Νίκη με τις αναλυτικότατες οδηγίες της κι η ξεμυαλίστρα Λαμπρινή. Το αποτέλεσμα οι τούρτες για τα γενέθλια του Χαράλαμπου και της Θεοφανούλας μας, που κι εφέτος τα γιορτάσαμε μαζί. Με τη ζαχαρόπαστα που περίσσεψε έφτιαξα και μερικά ζαχαρένια γλειφιτζούρια για το μπουφέ της χριστουγεννιάτικης σχολικής γιορτής μας, κι αυτά επίσης ιδέα της Νίκης.